Η μικρή Νηρηίς και η Πρωτοχρονιά

Κάποτε στη Νεραϊδοχώρα, τα παιδιά έπαιζαν σκοινάκι και γελούσαν δυνατά. Λίγο πιο πέρα, κάτω από ένα δέντρο, καθόταν η μικρή Νηρηίς.

Η μικρή Νηρηίς σκεφτόταν, σκεφτόταν κι όλο σκεφτόταν, τι να κάνει για να φέρει πιο γρήγορα την Πρωτοχρονιά. Κι όσο καθόταν κάτω από το δεντράκι και σκεφτόταν, η ώρα περνούσε.

Κάποια στιγμή, της ήρθε στο μυαλό να σηκωθεί να παίξει με τους νεραϊδοφίλους της. Έκανε να σηκωθεί, αλλά και πάλι έκατσε στο δεντράκι της.

Τώρα είχε αρχίσει να σουρουπώνει, σκέφτηκε: «σε λίγο θα πρέπει να πάρουμε τον δρόμο για το σπίτι, η μαμά μου θα μου έχει ετοιμάσει το αγαπημένο μου φαγητό, ζεστή μανιταρόσουπα»

Το σπιτάκι της Νηρηίδας ήταν λίγα μέτρα πιο πέρα, κι έτσι η μικρούλα δεν άργησε να φτάσει. Έξω από το σπίτι υπήρχε ένας υπέροχος λαχανόκηπος, που η Νηρηίς λάτρευε να ποτίζει και να περιποιείται μαζί με τη μαμά της. Το φως από το παράθυρο, φώτιζε τον όμορφο λαχανόκηπο, κι έτσι η Νηρηίς κατάλαβε πως ήταν όλοι μαζεμένοι στην τραπεζαρία για το δείπνο!

Μπαίνοντας στο σπίτι, έπλυνε τα χεράκια της, έκατσε στο τραπέζι, έφαγε με περίσσια όρεξη το φαγητό της και ετοιμάστηκε να πάει να ξαπλώσει.

Η μαμά της, της είχε στρώσει το νεραϊδοκρέβατό της, κι έτσι η Νηρηίς χώθηκε στα ζεστά σκεπάσματα και ετοιμαζόταν να κοιμηθεί, όταν ξαφνικά άρχισε να σκέφτεται τι όμορφα που θα ήταν να ερχόταν το πρωί η Πρωτοχρονιά. Οι σκέψεις αυτές στροβιλίζονταν στο μυαλό της σαν αστεράκια, μέχρι που την πήρε ο ύπνος.

Είδε υπέροχα όνειρα, με λαχταριστά πολύχρωμα γλυκάκια στο τραπέζι, το δέντρο στολισμένο με πανέμορφες χρυσές μπαλίτσες δίπλα από το τζάκι και την μαμά της να ετοιμάζει το γιορτινό τραπέζι, ενώ στο βάθος του διαδρόμου, μπροστά στην είσοδο, ακούγονταν παιδάκια να λένε τα κάλαντα.

«Μα τι υπέροχα – σκέφτηκε – ήρθε η Πρωτοχρονιά»!!!!
Κι έτσι όπως έκανε να πιάσει ένα σοκολατένιο γλυκάκι από την μεγάλη χρυσή πιατέλα, ένιωσε τα σκεπάσματα στο κρεβατάκι της και άνοιξε τα ματάκια της.

Ήταν η μανούλα της που προσπαθούσε να την σκεπάσει επειδή είχε ξεσκεπαστεί.

«Μανούλα εσύ είσαι; Νόμιζα πως ήρθε η Πρωτοχρονιά»
«Κόρη μου ξεσκεπάστηκες και ήρθα να σε σκεπάσω … Πώς;; Η Πρωτοχρονιά; Η Πρωτοχρονιά θα έρθει σε λίγες μέρες παιδί μου»

«Αλήθεια;» Αναφώνησε η μικρούλα Νηρηίς αγκαλιάζοντας χαρούμενη τη μαμά της.

Ήταν ό,τι πιο ευχάριστο είχε ακούσει, το όνειρο θα έβγαινε αληθινό!! Η Πρωτοχρονιά θα ερχόταν, δεν θα αργούσε όπως φοβήθηκε αρχικά. Τα δώρα, τα πολύχρωμα ζαχαρωτά και τα σοκολατένια γλυκάκια θα γεμίζαν το σπίτι σε λίγες μέρες!

«Μαμά, με κάνεις πολύ χαρούμενη! » Είπε και ξανά αγκάλιασε χαμογελώντας τη μαμά της.

Κι έτσι η μικρή Νηρηίς, αποκοιμήθηκε ευτυχισμένη στην ζεστή αγκαλιά της μαμάς της, έχοντας την σκέψη της στην Πρωτοχρονιά που σε λίγες μέρες θα ερχόταν!